PIERWSZE CZYTANIE

Iz 11, 1-10

Przyjście Mesjasza, Króla sprawiedliwego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej.

Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej. Nie będzie sądził z  pozorów ani wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci bezbożnego. Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem lędźwi.

Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z  koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą pospołu i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą z  sobą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę. Niemowlę igrać będzie na gnieździe kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani działać na zgubę po  całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na  kształt wód, które przepełniają morze.

Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów. Do niego ludy przyjdą po radę, i sławne będzie miejsce jego spoczynku.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY

Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 12-13. 17 (R.: por. 7)

Refren: Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie.

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Refren.

Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Refren.

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.

Refren.

Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.

Refren.


DRUGIE CZYTANIE

Rz 15, 4-9

Chrystus zbawia wszystkich ludzi

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
To, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało także dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję. A Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i  zgodnie jednymi ustami wielbili Boga i ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Dlatego przygarniajcie siebie nawzajem, bo i Chrystus przygarnął was – ku chwale Boga. Albowiem Chrystus – powiadam – stał się sługą obrzezanych dla ukazania wierności Boga i potwierdzenia przez to  obietnic danych ojcom oraz po to, żeby poganie za okazane sobie miłosierdzie uwielbili Boga, jak napisano: «Dlatego oddawać Ci będę cześć między poganami i śpiewać imieniu Twojemu».

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Łk 3, 4c. 6

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA

Mt 3, 1-12

Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

W owym czasie pojawił się Jan Chrzciciel i głosił na  Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!»

Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i  pas skórzany około bioder, a jego pokarmem były szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy. A gdy widział, że przychodziło do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im:

«Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma on wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym».

Oto słowo Pańskie.



Medytacja nad Słowem

"Nawrócić się" w biblijnym rozumieniu oznacza zmienić swój sposób myślenia, oceniania, wartościowania ludzi i spraw. To nie są zatem tylko łzy i emocje, ale konkretne postanowienia i działania.

Do takiej właśnie postawy wzywa nas dzisiaj Jan Chrzciciel – adwentowy prorok: wydajcie owoce godne swego nawrócenia, bo każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone. Chodzi więc o bardzo konkretne i praktyczne postanowienia, a nie pozostawanie na poziomie teoretycznych rozważań pobożnościowych i duchowego rozmarzenia.

Ewangelista Mateusz podkreśla, iż Jan chrzci wodą, jest to chrzest wzywający do przemiany, jest zapowiedzią, zachętą, znakiem nowego chrztu, który przyniesie Jezus, a będzie to chrzest ogniem Ducha Świętego. I chociaż nam się często wydaje, że kapłan też chrzci tylko wodą, to jednak pod tym znakiem Bóg ukrył dostępną przez wiarę moc tego sakramentu: przepalający oziębłe ludzkie serca żar swego Ducha.

Niechaj więc zstąpi Duch Twój i odnowi w Adwencie oblicze… naszych serc.

ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


Zamyślenia

"Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!".

Na co dzień poruszamy się rozmaitymi drogami. Dukty leśne, polne ścieżki, drogi powiatowe, ekspresówki, czy też autostrady. Dotarcie do miejsca docelowego podróży, wymaga pokonania określonego dystansu. Im lepsza nawierzchnia, tym szybciej można osiągnąć zamierzony cel.

Prorok Jan Chrzciciel wzywa: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki. To ważne, aby podczas Adwentu mieć świadomość celu i działać pod jego kątem. Pierwsza część tego okresu liturgicznego ma na celu uświadomienie, że Pan przyjdzie na końcu czasów.

Czy to oznacza, że mam żyć w nieustannym poczuciu lęku oraz trwogi? Absolutnie nie! Paruzja to nieunikniona konsekwencja naszej wiary. Skoro Bóg jest MIŁOŚCIĄ – a w prawdziwej MIŁOŚCI nie ma lęku – to Dzień Ostateczny będzie jak happy end. Nawet jeśli wiele scen z filmu Twego życia to dramaty i porażki, nie zapominaj kto jest Reżyserem Twojego życia. „Wyprostuj” swoje myślenie. Przyjmij mentalność Boga. On potrafi z największej rozpaczy wyprowadzić radość.

Błogosławiony Carlo Acutis powiedział: Eucharystia to moja autostrada do nieba. Może warto na bieżąco pozbywać się przeszkód, aby swobodnie zmierzać do ostatecznego celu?

„Miej odwagę, by podjąć decyzję, siłę, by w niej wytrwać i cierpliwość, by doczekać efektów”.

ks. Kamil Dąbrowski