PIERWSZE CZYTANIE

Lb 11, 25-29

Nie zazdrościć darów Bożych

Czytanie z Księgi Liczb

Pan zstąpił w obłoku i mówił z Mojżeszem. Wziął z  ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak.

Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do  wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w  uniesienie prorockie.

Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: «Eldad i  Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie». Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: «Mojżeszu, panie mój, zabroń im!» Ale Mojżesz odparł: «Czyż zazdrosny jesteś o  mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha!»

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY

Ps 19 (18), 8 i 10. 12-13. 14 (R.: por. 9a)

Refren: Nakazy Pana są radością serca.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.

Refren.

Zważa na nie Twój sługa *
i nagrodę otrzyma za ich przestrzeganie.
Kto jednak widzi swoje błędy? *
Oczyść mnie z błędów przede mną ukrytych.

Refren.

Także od pychy broń swojego sługę, *
by nie panowała nade mną.
Wtedy będę bez skazy *
i wolny od wielkiego występku.

Refren.


DRUGIE CZYTANIE

Jk 5, 1-6

Marność dostatków doczesnych

Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła

A teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na  utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby.

Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy z pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk żniwiarzy doszedł do uszu Pana Zastępów. Żyliście beztrosko na ziemi i wśród dostatków tuczyliście serca wasze w  dniu rzezi. Potępiliście i zabiliście sprawiedliwego. Nie stawiał wam oporu.

Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Por. J 17, 17ba

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA

Mk 9, 38-43. 45. 47-48

Unikać okazji do grzechu

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Apostoł Jan rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i  zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami».

Lecz Jezus odrzekł: «Przestańcie zabraniać mu, bo  nikt, kto uczyni cud w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o  Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.

Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.

A kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze.

Jeśli zatem twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I  jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie ginie i ogień nie gaśnie».

Oto słowo Pańskie.



Medytacja nad Słowem

Ewangelie często obnażają przed nami czysto ludzkie emocje i uczucia, którymi kierowali się Apostołowie Jezusa. Na przykład dzisiaj słyszymy, jak Jan, umiłowany przez Niego, zazdrośnie broni statusu ucznia Jezusa: to przecież tylko oni, Jego Apostołowie, mają prawo w Jego imię wyrzucać złe duchy!

Jezus jednak nie chce, by Jego Kościół stał się jakimś klubem dla wybranych, stowarzyszeniem sekciarzy i fundamentalistów. Jego Kościół jest zawsze otwarty i uniwersalny, jest ponad podziałami, jest zawsze „ortodoksyjny”, czyli broniący prawdziwej chwały Jezusa, i jest zawsze „powszechny”, czyli – używając słowa greckiego – katholikos, katolicki.

Dzisiejsza Ewangelia to też zestaw przestróg wyrażonych na sposób semicki, czyli bardzo radykalnie.

Najpierw Jezus przestrzega przed gorszeniem, czyli „czynieniem gorszym” kogokolwiek spośród „tych małych, którzy wierzą”. A chodzi tu nie tyle o dzieci, co o wszystkich, których wiara jest prosta, może nieco naiwna, taka nieskomplikowana. Moja wiara, o ile jest głębsza i bardziej „zaawansowana duchowo”, nie może się stać powodem do lekceważenia innych, „maluczkich”.

Druga przestroga dotyczy radykalnego unikania zła lub też zrywania z nim, co Jezus wyraża symbolicznie, w duchu semickim: „jeśli twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją; jeśli twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je”.

Ze złem osobowym, czyli szatanem, który jest głównym sprawcą zła moralnego, nie wchodzi się bowiem w żaden dialog. Tu potrzebna jest odwaga i radykalizm w stanowczym powiedzeniu „nie!”


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


Zamyślenia

Czy można być zazdrosnym o Jezusa? To pytanie z pozoru absurdalne prowokuje jednak do refleksji. Dzisiejsza Ewangelia na początku opisuje zachowanie Apostołów, zabraniających człowiekowi, który z nimi nie chodził czynić znaki w imię Jezusa. Zbawiciel napominał ich, aby tak nie czynili: „ktoś kto nie jest przeciwko nam, ten jest z nami”.
Na człowieka wierzącego czyha wiele pokus. Jedną z nich jest na pewno pokusa wywyższania się, czy też uważania się za kogoś lepszego. Apostołowie byli zazdrośni o Jezusa. Kierował nimi egoizm. Uważali, że tylko oni jako uczniowie mają Go na wyłączność. Tymczasem Zbawiciel wskazuje na uniwersalność swojego przesłania. On jako Syn Boży nie zamyka się w jednej grupie, czy wspólnocie, lecz działa przez każdego, kto w Niego prawdziwie wierzy. „Bóg może dokonywać rzeczy dobrych, nawet cudownych, także poza ich (uczniów) kręgiem i można współpracować na rzecz królestwa Bożego na różne sposoby, także podając misjonarzowi zwykły kubek wody” (Benedykt XVI, Rozważanie przed modlitwą Anioł Pański 30 września 2012).
Jezus kontynuuje swoje nauczanie uczulając uczniów na konkretne sytuacje, przestrzegając ich przed sianiem zgorszenia, napominając, aby unikali okazji do złego. Zbawiciel podkreśla, że w wyborach, które dokonują, mają być przede wszystkim zdecydowani i radykalni. Nie można zostawić pola do działania szatanowi.
Ewangelia cały czas pokazuje, że w życiu wszystkie wybory tak naprawdę sprowadzają się do tych dwóch podstawowych. Albo będzie się z Chrystusem, albo przeciw Niemu. Należy wystrzegać się pokusy egoizmu, aby móc potwierdzać swoją przynależność do Niego. W tym tonie również św. Jakub w dzisiejszym drugim czytaniu krytykuje bogaczy, którzy pokładają ufność w dobrach materialnych, nabytych w sposób niegodziwy.
Wiara zawsze będzie napotykała na trudności. Człowiek, jeżeli zda się tylko na własne siły na pewno przegra, ponieważ jest zbyt słaby, ułomny. Dlatego też potrzebuje łaski, aby móc wytrwać przy Jezusie i cały czas się przemieniać wewnętrznie. Musi zwracać się do Boga, aby miał go w swojej opiece i chronił przed złem: „Także od pychy broń swojego sługę, by nie panowała nade mną. Wtedy będę bez skazy i wolny od wielkiego występku” (Psalm).

ks. Tomasz Sulik