PIERWSZE CZYTANIE

Lb 11, 25-29

Nie zazdrościć darów Bożych

Czytanie z Księgi Liczb

Pan zstąpił w obłoku i mówił z Mojżeszem. Wziął z  ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak.

Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do  wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w  uniesienie prorockie.

Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: «Eldad i  Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie». Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: «Mojżeszu, panie mój, zabroń im!» Ale Mojżesz odparł: «Czyż zazdrosny jesteś o  mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha!»

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 19 (18), 8 i 10. 12-13. 14 (R.: por. 9a)

Refren: Nakazy Pana są radością serca.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.

Refren.

Zważa na nie Twój sługa *
i nagrodę otrzyma za ich przestrzeganie.
Kto jednak widzi swoje błędy? *
Oczyść mnie z błędów przede mną ukrytych.

Refren.

Także od pychy broń swojego sługę, *
by nie panowała nade mną.
Wtedy będę bez skazy *
i wolny od wielkiego występku.

Refren.


DRUGIE CZYTANIE

Jk 5, 1-6

Marność dostatków doczesnych

Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła

A teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na  utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby.

Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy z pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk żniwiarzy doszedł do uszu Pana Zastępów. Żyliście beztrosko na ziemi i wśród dostatków tuczyliście serca wasze w  dniu rzezi. Potępiliście i zabiliście sprawiedliwego. Nie stawiał wam oporu.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Por. J 17, 17ba

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA

Mk 9, 38-43. 45. 47-48

Unikać okazji do grzechu

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Apostoł Jan rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i  zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami».

Lecz Jezus odrzekł: «Przestańcie zabraniać mu, bo  nikt, kto uczyni cud w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o  Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.

Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.

A kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze.

Jeśli zatem twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I  jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie ginie i ogień nie gaśnie».

Oto słowo Pańskie.



Medytacja nad Słowem

Ewangelie często obnażają przed nami czysto ludzkie emocje i uczucia, którymi kierowali się Apostołowie Jezusa. Na przykład dzisiaj słyszymy, jak Jan, umiłowany przez Niego, zazdrośnie broni statusu ucznia Jezusa: to przecież tylko oni, Jego Apostołowie, mają prawo w Jego imię wyrzucać złe duchy!

Jezus jednak nie chce, by Jego Kościół stał się jakimś klubem dla wybranych, stowarzyszeniem sekciarzy i fundamentalistów. Jego Kościół jest zawsze otwarty i uniwersalny, jest ponad podziałami, jest zawsze „ortodoksyjny”, czyli broniący prawdziwej chwały Jezusa, i jest zawsze „powszechny”, czyli – używając słowa greckiego – katholikos, katolicki.

Dzisiejsza Ewangelia to też zestaw przestróg wyrażonych na sposób semicki, czyli bardzo radykalnie.

Najpierw Jezus przestrzega przed gorszeniem, czyli „czynieniem gorszym” kogokolwiek spośród „tych małych, którzy wierzą”. A chodzi tu nie tyle o dzieci, co o wszystkich, których wiara jest prosta, może nieco naiwna, taka nieskomplikowana. Moja wiara, o ile jest głębsza i bardziej „zaawansowana duchowo”, nie może się stać powodem do lekceważenia innych, „maluczkich”.

Druga przestroga dotyczy radykalnego unikania zła lub też zrywania z nim, co Jezus wyraża symbolicznie, w duchu semickim: „jeśli twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją; jeśli twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je”.

Ze złem osobowym, czyli szatanem, który jest głównym sprawcą zła moralnego, nie wchodzi się bowiem w żaden dialog. Tu potrzebna jest odwaga i radykalizm w stanowczym powiedzeniu „nie!”


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


Zamyślenia

"Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami".

Zazdrość jest tym, co w dzisiejszej Ewangelii wychodzi na pierwszy plan. Uczniowie są pełni obaw, że ktoś spoza ich grona dokonuje w imię Jezusa dobrych rzeczy. Brzmi to dziwnie, a wręcz niedorzecznie, ale tak dzieje się także i dzisiaj.

Jakże często w Kościele katolickim występują takie domowe wojenki. „Charyzmatycy” twierdzą, że mają patent na Ducha Świętego, a „tradycjonaliści” mniemają, że tylko oni wiedzą, jak prawowicie uczestniczyć we Mszy św. Podczas pandemii rozgorzał spór o to, czy można przyjąć Komunię św. na rękę. Nie brakowało skrajnych postaw, gdzie przeciwnicy niemal wykluczali z Kościoła zwolenników tej formy. Moglibyśmy takie wewnętrzne konflikty wymieniać bez końca.

Jednym ze znamion Kościoła jest Jego POWSZECHNOŚĆ. Co to oznacza? W Katechizmie Kościoła Katolickiego w numerze 831 czytamy: „Kościół jest powszechny, ponieważ został posłany przez Chrystusa do całego rodzaju ludzkiego”. Marzeniem Boga jest to, aby każdy człowiek został zbawiony. Bóg kocha każdego człowieka i chce jego dobra. Dlatego św. Jan Paweł II powiedział, że „człowiek jest drogą Kościoła”. Oznacza to, że Kościół głosząc niezmienną prawdę musi wchodzić w rzeczywistość konkretnego człowieka. A przecież każdy z nas jest inny. Stąd tak wiele form duchowości. Dlatego tak wiele rytów w liturgii Kościoła. Między innymi dlatego też mamy tak wielką różnorodność we wspólnotach formacyjnych.

Nikt nie ma patentu na to, jak głosić Dobrą Nowinę. Żadna metoda nie jest idealna. I piękne jest właśnie to, że w Kościele katolickim mamy tak rozmaite drogi, które ostatecznie prowadzą do jednego. Do doświadczenia żywego Boga, który działa poprzez SAKRAMENTY.

Wydaje się, że dobrym podsumowaniem dzisiejszej Ewangelii będą słowa bł. kard. Stefana Wyszyńskiego:

Tyle jest możliwości i dróg do Boga, ile jest ludzi. Bo Bóg ma inną drogę dla każdego człowieka.

ks. Kamil Dąbrowski