PIERWSZE CZYTANIE

Dz 2, 1-11

Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im  Duch pozwalał mówić.

Przebywali wtedy w Jeruzalem pobożni Żydzi ze  wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak tamci przemawiali w jego własnym języku.

Pełni zdumienia i podziwu mówili: «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i  mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i  przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 104 (103), 1ab i 24ac. 29b-30. 31 i 34 (R.: por. 30)

Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.
albo: Alleluja.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie, *
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.

Refren.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

Refren.

Niech chwała Pana trwa na wieki, *
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja, *
będę radował się w Panu.

Refren.


DRUGIE CZYTANIE

Ga 5, 16-25

Owoce Ducha

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:
Postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie. Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu.

Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z  ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spory, zawiść, gniewy, pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Co do nich zapowiadam wam, jak to już zapowiedziałem: ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą.

Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim cnotom nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami. Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy.

Oto słowo Boże.

SEKWENCJA

Przybądź, Duchu Święty,
Ześlij z nieba wzięty
Światła Twego strumień.

Przyjdź, Ojcze ubogich,
Przyjdź, Dawco łask drogich,
Przyjdź, Światłości sumień.

O, najmilszy z gości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.

W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.

Światłości najświętsza,
Serc wierzących wnętrza
Poddaj Twej potędze.

Bez Twojego tchnienia
Cóż jest wśród stworzenia?
Tylko cierń i nędze.

Obmyj, co nieświęte,
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę.

Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.

Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary.

Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa,
Daj szczęście bez miary.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA

J 15, 26-27; 16, 12-15

Duch Prawdy doprowadzi was do całej prawdy

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Gdy przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku.

Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi».

Oto słowo Pańskie.



Medytacja nad Słowem

Jezus odchodzi już z tego świata po zakończeniu swej misji, czyli po wypełnieniu woli swego Ojca, ale nie pozostawia uczniów na pastwę „żywiołów tego świata”. Przyśle im Pocieszyciela (Parakleta), Ducha Prawdy, który dalej będzie świadczył o Jezusie. On nie tylko objawi uczniom rzeczy przyszłe, ale przede wszystkim doprowadzi ich do pełnego rozumienia nauczania Jezusa, do pełnego rozumienia sensu Jego męki, śmierci i zmartwychwstania. On też da im odwagę i moc do dawania świadectwa o Jezusie wobec świata.

A swą wiedzę będzie czerpał „od Ojca i Syna”, bo „wszystko, co ma Ojciec, jest moje”, bo „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”, jak powiedział Jezus.

Prawdziwa miłość prowadzi do jedności w działaniu.

Duchu Święty, Ducha światła i miłości! Tobie poświęcam rozum, serce, wolę, siebie całego w życiu doczesnym i w wieczności.

Niech rozum mój idzie stale za światłem niebieskim natchnień i nauką Kościoła katolickiego, którego Ty jesteś nieomylnym Przewodnikiem.

Niechaj serce moje goreje miłością Boga i bliźniego.

Niech wola moja zgadza się zawsze z wolą Bożą, a całe moje życie niech będzie wiernym odbiciem życia i cnót Pana naszego, Jezusa Chrystusa, któremu z Ojcem i z Tobą niech będzie cześć i chwała przez wszystkie wieki wieków. Amen.


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com

Rozważania na niedziele

Paraklet

W Uroczystość Zesłania Ducha Świętego staramy się uświadomić Jego obecność w Kościele, jak i w życiu wiary każdego z nas. W dzisiejszych słowach Jezusa słyszymy, że Duch Święty jest „Parakletem”. Tradycyjnie polskim odpowiednikiem tego określenia jest słowo „Pocieszyciel”. Słowo to jednak nie oddaje w pełni greckiego oryginału. Kontekst tego terminu stanowią grecko-rzymskie sądy. Tam „Parakletem” był ktoś, kto niósł pomoc i wsparcie osobie w czasie rozprawy sądowej: udzielał porad, stawał w obronie oskarżonego, pośredniczył między nim a sędzią.

Pan Jezus zapowiada, że w starciu z wrogością świata Jego uczniowie nie będą pozostawieni sami sobie i pozbawieni pomocy. Właśnie „Paraklet”, Duch Święty będzie ich wspierał radą, niósł pocieszenie i pomoc, szczególnie wtedy, gdy wróg, niewierzący świat, będzie ich prześladował. Innym zadaniem Ducha Świętego ma być doprowadzenie uczniów Jezusa do prawdy. Duch Święty ma doprowadzić uczniów do zrozumienia w wierze znaczenia prawdy o Jezusie; ma sprawić, by Ewangelia o Jezusie przeniknęła do serc wierzących i dała im zrozumienie wiary. Owocem tego działania będzie wewnętrzne, duchowe poznanie Boga – poznanie przede wszystkim wewnętrznego życia Boga, którym jest odwieczna komunia życia i miłości.

Duch Święty został posłany, by nas nauczać, wzmacniać i pomagać nam w naśladowaniu tego samego wzorca samoofiarującej się miłości, która istnieje w Bogu. Nasze zadanie to poddać się Duchowi Świętemu, który sprawia, że obecność Boga odżywa w nas z mocą, i który przez Jezusa przyciąga nas do komunii z Bogiem.

ks. Zbigniew Snarski