PIERWSZE CZYTANIE

Prz 9, 1-6

Chleb i wino na uczcie Mądrości

Czytanie z Księgi Przysłów

Mądrość zbudowała sobie dom, wyciosała siedem kolumn, nabiła swych zwierząt, namieszała wina i zastawiła stół. Służące odesłała i woła na wyżynnych miejscach miasta: «Prostaczek niech tutaj przyjdzie!»

Do tego, komu brak rozumu, mówiła: «Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino, które zmieszałam. Odrzućcie naiwność, a  żyć będziecie, chodźcie prosto drogą rozsądku».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY

Ps 34 (33), 2-3. 10-11. 12-13. 14-15 (R.: por. 9a)

Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Refren.

Bójcie się Pana wszyscy Jego święci, *
gdyż bogobojni nie zaznają biedy.
Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *
szukającym Pana niczego nie zabraknie.

Refren.

Zbliżcie się, synowie, posłuchajcie, co mówię, *
będę was uczył bojaźni Pańskiej.
Kim jest ten człowiek, który życia pożąda *
i długich dni pragnie, by się nimi cieszyć?

Refren.

Powściągnij swój język od złego, *
a wargi swoje od kłamstwa.
Od zła się odwróć, czyń, co dobre, *
szukaj pokoju i dąż do niego.

Refren.


DRUGIE CZYTANIE

Ef 5, 15-20

Napełniajcie się Duchem

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Baczcie pilnie, jak postępujecie: nie jak niemądrzy, ale jak mądrzy. Wyzyskujcie chwilę sposobną, bo dni są złe. Nie bądźcie przeto nierozsądni, lecz usiłujcie zrozumieć, co jest wolą Pana.

I nie upijajcie się winem, bo to jest przyczyną rozwiązłości, ale napełniajcie się Duchem, przemawiając do siebie wzajemnie psalmami i hymnami, i pieśniami pełnymi ducha, śpiewając i  wysławiając Pana w waszych sercach. Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

J 6, 56

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije,
trwa we Mnie, a Ja w nim jestem.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA

J 6, 51-58

Chleb żywy, który zstąpił z nieba

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Żydów:
«Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata».

Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?»

Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.

Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».

Oto słowo Pańskie.



Medytacja nad Słowem

Rozdział szósty Ewangelii wg św. Jana nazywany jest często mową eucharystyczną. To tu bowiem Jezus określa samego siebie prawdziwym pokarmem dla człowieka, zapewniając, że kto spożywa „Jego Ciało i pije Jego Krew”, będzie żył na wieki, tak jak On żyje wiecznie.

Orzeczenie Soboru Trydenckiego zapewnia nas, iż „ten tekst nie mówi o bezwzględnej konieczności spożywania Komunii pod dwiema postaciami”. Do pełni wspólnoty z Bogiem wystarczy zatem jedna.

Eucharystia więc to nie tylko wsłuchiwanie się w Boże Słowo, to również karmienie się Bożym Ciałem, aby mieć w sobie życie wieczne.

Ale nie tylko to. Jezus ofiarowuje nam coś więcej: ofiarowuje nam samego siebie i mówi, że kto spożywa Jego Ciało trwa w Nim. Jest to zatem wspólnota z Bogiem, czyli – używając określenia łacińskiego – communio, Komunia. „Być z Bogiem” to coś znacznie ważniejszego niż „mieć w sobie życie wieczne”.

Bo źródłem szczęścia człowieka jest Bóg, a nie samo życie wieczne. Ono jest przecież też poza Nim: w Otchłani…


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


Zamyślenia

Momentem kulminacyjnym mowy Jezusa w Kafarnaum jest fragment, kiedy mówi o spożywaniu swojego ciała i piciu swojej krwi: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie”. Te słowa wywołały u słuchaczy zdziwienie, a nawet zgorszenie. Dlatego też pytali samych siebie, jak to może być możliwe.
W mowie Jezusa objawia się cała symbolika rozmnożenia chleba. Ten cud był zapowiedzią Chleba, który zstąpił z nieba i który spożywa się w wierze. Jest nim sam Jezus, który daje siebie na pokarm. Spożywać ten Chleb, znaczy tyle, co wierzyć.
Jezus nie ofiaruje tylko symbolu samego siebie. Kiedy wypowiada słowa: „Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem”, wskazuje na głębokie zjednoczenie ze sobą, do którego zaproszony jest człowiek. Dokonuje się ono poprzez nawiązanie relacji z Bogiem żywym, prawdziwym i realnie obecnym.
Wsłuchując się w słowa Jezusa, można dostrzec, jakie znaczenie ma Eucharystia. Poprzez sakramentalne spożywanie chleba eucharystycznego realizuje się wzajemna osobowa relacja. Ciało i krew Jezusa oznaczają Jego samego: „ten, kto mnie spożywa, będzie żył przeze mnie”. W ten sposób każde przystąpienie do Komunii św. jest zanurzeniem się w miłości Tego, który będąc Słowem, stał się ciałem.
Komunia z Jezusem, która realizuje się poprzez Eucharystię ma wymiar osobowy. Człowiek łączy się z Bogiem mistyczną więzią i zaczyna żyć Jego życiem.
„Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy ustanawia sakrament Eucharystii: ażeby Jego uczniowie mogli mieć w sobie Jego miłość – to ma decydujące znaczenie – i jako jedno ciało, z Nim zjednoczone, kontynuować w świecie Jego tajemnicę Zbawienia” (Benedykt XVI, Rozważanie przed modlitwą Anioł Pański 19 sierpnia 2012).

ks. Tomasz Sulik