PIERWSZE CZYTANIE
Oz 10, 1-3. 7-8. 12

Nadszedł czas, by szukać Pana

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Izrael był jak dorodny krzew winny, przynoszący wiele owoców; lecz gdy owoc jego się mnożył, wzrastała liczba ołtarzy; im większy dobrobyt w kraju, tym wspanialsze budowano stele. Ich serce jest obłudne, muszą pokutować!

On ich ołtarze zburzy i stele powywraca. Powiedzą wtedy: «My nie mamy króla, bo nie baliśmy się Pana – zresztą, cóż nam król pomoże?»

Samaria upadnie, a król jej będzie jak odłamany konar na powierzchni wody. Zniszczone będą wyżyny Awen – grzech Izraela. Ciernie i osty wyrosną na ich ołtarzach.

Wtedy powiedzą górom: «Przykryjcie nas!», a wzgórzom: «Padnijcie na nas!»

Posiejcie sobie sprawiedliwość, a zbierzecie miłość; wykarczujcie sobie karczowiska. To czas szukania Pana, aż przyjdzie i ześle wam sprawiedliwość.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY
Ps 105 (104), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 4b)

Refren: Zawsze szukajcie Bożego oblicza.
albo: Alleluja.

Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *
rozsławiajcie wszystkie Jego cuda.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *
niech się weseli serce szukających Pana.

Refren.

Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, *
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

Refren.

Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, *
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem, *
Jego wyroki obejmują świat cały.

Refren.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Mk 1, 15

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA
Mt 10, 1-7

Rozesłanie Dwunastu

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im  władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.

A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i  brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.

Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie».

Oto słowo Pańskie.



Medytacja nad Słowem

Ewangelista podaje nam dziś informację o ustanowieniu przez Jezusa grona dwunastu swoich najbliższych współpracowników. Dowiadujemy się zatem, iż Jezus wybrał Judasza, który go później zdradził (być może dla pieniędzy), i Mateusza celnika, który wcześniej był kolaborantem i zdrajcą; i Szymona „Gorliwego”, czyli zelotę, należącego do nacjonalistycznej partii żydowskiej, która bezpardonowo likwidowała wszystkich zdrajców i kolaborantów…

A także Jana i Jakuba, których nazwał „gwałtownikami” ze względu na ich usposobienie, a którzy chcieli wymóc na Jezusie, swoim kuzynie, aby właśnie im przydzielił pierwsze miejsca w swoim przyszłym, „niebieskim” rządzie.

I wreszcie Szymona Piotra, który dwukrotnie pod przysięgą wyparł się Jezusa ze strachu, twierdząc, że Go w ogóle nie zna i pierwszy raz widzi na oczy.

Wybrał zatem tych, których sam chciał. Nie idealnych, ale otwartych na Jego słowo. Nieperfekcyjnych i liczących wyłącznie na siebie i swoje możliwości, talenty i wykształcenie, ale całkowicie ufających Jemu.

Po co ich wybrał? Przede wszystkim, aby mógł ich wysyłać celem przepowiadania Dobrej Nowiny o Bożym królowaniu, które już nadeszło. A ponadto celem wypędzania złych duchów i leczenia wszelkich chorób i słabości wśród ludu. Najpierw pośród Izraela. Dopiero potem pójdą do Samarytan, pogan i na cały świat.

Skuteczność ich działania leży w Jezusie, nie w nich samych. Ta świadomość, po dzień dzisiejszy, naprawdę działa „odstresowująco”.


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com