PIERWSZE CZYTANIE
1 Krl 3, 5. 7-12

Modlitwa Salomona o mądrość

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi w nocy, we śnie. Wtedy Bóg rzekł: «Proś o to, co mam ci dać». A Salomon odrzekł: «O Panie, Boże mój, Ty ustanowiłeś królem Twego sługę w miejsce Dawida, mego ojca, a ja jestem bardzo młody i nie umiem rządzić. Ponadto Twój sługa jest pośród Twego ludu, który wybrałeś, ludu mnogiego, którego nie da się zliczyć ani też spisać z powodu jego mnóstwa. Racz więc dać Twemu słudze serce rozumne do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła, bo któż zdoła sądzić ten lud Twój tak liczny?»

Spodobało się Panu, że właśnie o to Salomon poprosił. Bóg więc mu  powiedział: «Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o  długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, oto spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i  pojętne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY
Ps 119 (118), 57 i 72. 76-77. 127-128. 129-130 (R.: 97a)

Refren: Jakże miłuję Prawo Twoje, Panie.

Pan jest moim działem, *
przyrzekłem zachować słowa Twoje.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
niż tysiące sztuk złota i srebra.

Refren.

Niech Twoja łaska będzie mi pociechą *
zgodnie z obietnicą, daną Twemu słudze.
Niech Twa litość mnie ogarnie, a żyć będę, *
bo Twoje Prawo jest moją rozkoszą.

Refren.

Przeto więcej miłuję Twoje przykazania *
niż złoto, niż złoto najczystsze.
Dlatego uważam za słuszne wszystkie Twe postanowienia *
i nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.

Refren.

Twoje napomnienia, Panie, są przedziwne, *
dlatego przestrzega ich moja dusza.
Poznanie Twoich słów oświeca *
i naucza niedoświadczonych.

Refren.


DRUGIE CZYTANIE
Rz 8, 28-30

Bóg przeznaczył nas, abyśmy byli podobni do Jego Syna

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamysłu. Albowiem tych, których przedtem poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na  wzór obrazu Jego Syna, aby On był Pierworodnym między wielu braćmi.

Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał – tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił – tych też obdarzył chwałą.

Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. Mt 11, 25

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA DŁUŻSZA
Mt 13, 44-52

KRÓTSZA
Mt 13, 44-46

Przypowieści o skarbie, o perle i o sieci

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść:
«Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę. Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do  kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją».

Koniec krótszej perykopy.

«Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w  morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak».

A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze  swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».

Oto słowo Pańskie.



Medytacja nad Słowem

Obie przypowieści, zarówno o skarbie ukrytym na polu, jak i o drogocennej perle, mają jedną wspólną myśl: ten, kto je znajdzie, sprzedaje wszystko, co posiada, aby je nabyć, i to w sposób uczciwy i zgodny z prawem.

Królestwo Boże jest więc ukazane jako największa wartość, dla której warto pozbyć się wszystkich innych dóbr, które się posiada. A można je zdobyć tylko i wyłącznie na drodze uczciwych i prawych działań podjętych w tym celu. Królestwa Bożego nie uzyska się zatem przemocą, przekupstwem, oszustwem, „po znajomości” czy przypadkowo. Wszystkie działania muszą mieć znamiona fair play. Inaczej mówiąc, muszą być ewangeliczne.

Czy metody i środki, których używam obecnie, mają te znamiona?

Królestwo niebieskie podobne jest również do sieci, która zagarnia ryby wszelkiego rodzaju. Dopiero po wyciągnięciu jej na brzeg dokonuje się właściwej selekcji ryb.

Co to znaczy? To znaczy, że czas Kościoła – tej wstępnej i widzialnej fazy Królestwa Bożego – jest czasem gromadzenia różnych ludzi, którzy nie zawsze odpowiadają standardom chrześcijańskiej wspólnoty wiary. Dopiero „koniec świata” stanie się momentem selekcji i ostatecznego triumfu sprawiedliwości, uczciwości, miłości i dobra.

Póki co, trzeba nam zatem mieć wiele cierpliwości wobec innych i… okazywać wiele czuwania nad sobą. Byśmy sami przypadkiem nie zostali uznani za niezdatnych, jak pisze św. Paweł w liście do gminy w Koryncie (1Kor 9,27).


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


Zamyślenia

Człowiek poszukuje szczęścia, pomyślności. W świecie można spotkać „handlarzy iluzją”, którzy przekonują, że znaleźli sposób na zapewnienie każdemu tego, czego tak bardzo potrzebuje. Niejednokrotnie ludzie dają się nabrać na nieszczere propozycje i tracą wszystko w pogoni za szczęściem, które na końcu okazuje się tylko ułudą.
Zawsze warto sięgać do Pisma Świętego, aby utwierdzać się w przekonaniu, że prawdziwe szczęście można znaleźć tylko w Bogu.
W tym kontekście szczególnie wymowne jest dzisiejsze pierwsze czytanie. Bóg zwraca się do króla Salomona: „Proś o to, co mam ci dać”. Zatem król może prosić o wszystko. Zważywszy na to, że tym, który chce obdarować Salomona jest Wszechmocny, nie ma na świecie rzeczy, której by nie mógł otrzymać.
Odpowiedź Salomona wprawia w zdumienie. Król, który dopiero zaczyna rządzić nie prosi Boga o bogactwa, czy długie życie. Zwraca się on z prośbą do Najwyższego o mądrość: „Racz więc dać Twemu słudze serce pełne rozsądku do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra i zła…”.
Prośba, jaką król kieruje do Boga powinna być modlitwą wierzącego. „Serce” w języku Biblii oznacza sumienie. Prośba o dobre serce jest powierzeniem się w kierownictwo Bogu. Tylko On, który jest prawdą, może ukazywać drogę prawdy i prowadzić do prawdy.
„(…) przykład Salomona dotyczy wszystkich ludzi. Każdy z nas ma sumienie, pozwalające być w pewnym sensie „królem”, to znaczy realizować wielką ludzką godność, działając zgodnie z prawym sumieniem, czyniąc dobro i unikając zła. (…) Błędny sposób myślenia sugeruje nam, żebyśmy prosili Boga o rzeczy lub przywileje; w rzeczywistości prawdziwa wartość naszego życia oraz życia społecznego zależy od prawego sumienia każdego człowieka, od zdolności każdego i wszystkich do rozpoznania dobra, oddzielenia go od zła i cierpliwego starania się, aby je realizować i w ten sposób przyczynić się do sprawiedliwości i pokoju” (Benedykt XVI, Rozważanie przed modlitwą Anioł Pański, 24 lipca 2011).
Wartość duchowej mądrości, która charakteryzowała króla Salomona jest podkreślona również w ewangelicznych przypowieściach o Królestwie Niebieskim. Rolnik bez wahania sprzedaje wszystko, aby kupić rolę, na której jest schowany skarb. Podobnie zachowuje się też kupiec, aby nabyć drogocenną perłę. Jezus podkreśla zdecydowanie kupujących. Są gotowi poświęcić wszystko, aby nabyć to, co ich interesuje.
Przypowieść nie ma na celu dokonywania oceny moralnej kupca, czy rolnika. Jezus uczula słuchających na to, że powinni wykazywać się takim samym zdecydowaniem, jeśli chodzi o Królestwo Boże.
Właśnie to jest objawem duchowej mądrości, dojrzałości, dobrego serca – sumienia. Kto rozpozna w Jezusie swojego Pana jest w stanie przylgnąć do Niego bezwarunkowo. Wtedy wszystko inne traci na znaczeniu.
Królestwo Niebieskie ma wartość tak wielką, że kto jest w stanie się o niej przekonać, bez trudu chce do niego przynależeć.
Jezus mówi uczniom również o tym, że przy końcu świata nastąpi oddzielenie dobrych od złych. Dlatego też ważne jest, aby każdego dnia potwierdzać swoją przynależność do Chrystusa, do Jego Królestwa. Kto to uczyni, nie musi się obawiać oddzielenia od Niego i od swoich współbraci.

ks. Tomasz Sulik