Czytania na niedzielę 06.09.2015

PIERWSZE CZYTANIE    (Iz 35,4-7a)

Czytanie z Księgi Izajasza

Powiedzcie małodusznym: Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto - pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, by zbawić was. Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie. Bo trysną zdroje wód na pustyni i strumienie na stepie; spieczona ziemia zmieni się w pojezierze, spragniony kraj w krynice wód.



PSALM RESPONSORYJNY    (Ps 146,6c-10)

REFREN:   Chwal, duszo, Pana, Stwórcę swego

On wiary dochowuje na wieki,
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych,
wypuszcza na wolność uwięzionych.

Pan przywraca wzrok ociemniałym,
Pan dźwiga poniżonych,
Pan kocha sprawiedliwych,
Pan strzeże przybyszów.

Ochrania sierotę i wdowę,
lecz występnych kieruje na bezdroża,
Pan króluje na wieki,
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.



DRUGIE CZYTANIE    (Jk 2,1-5)

Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła

Bracia moi, niech wiara wasza w Pana naszego Jezusa Chrystusa uwielbionego nie ma względu na osoby. Bo gdyby przyszedł na wasze zgromadzenie człowiek przystrojony w złote pierścienie i bogatą szatę i przybył także człowiek ubogi w zabrudzonej szacie, a wy spojrzycie na bogato odzianego i powiecie: Usiądź na zaszczytnym miejscu, do ubogiego zaś powiecie: Stań sobie tam albo usiądź u podnóżka mojego, to czy nie czynicie różnic między sobą i nie stajecie się sędziami przewrotnymi? Posłuchajcie, bracia moi umiłowani! Czy Bóg nie wybrał ubogich tego świata na bogatych w wierze oraz na dziedziców królestwa przyobiecanego tym, którzy Go miłują?



ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ      (Mt 4,23)

Jezus głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszelkie choroby wśród ludu.


EWANGELIA    (Mk 7,31-37)

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Jezus opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłości Dekapolu. Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok, osobno od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka; a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: Effatha, to znaczy: Otwórz się! Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić. /Jezus/ przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. I pełni zdumienia mówili: Dobrze uczynił wszystko. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę.



Medytacja nad Słowem

Kolejna scena ewangeliczna i – delikatnie mówiąc – dziwne zachowanie Jezusa według opisu Markowego. Jezus dokonuje, powiedzielibyśmy, mało estetycznego uzdrowienia człowieka głuchoniemego. Dlaczego tak czyni?

Może dlatego, że jest na terenach pogan (Dekapol), a tam obowiązują nieco inne reguły postępowania, do których Jezus się dopasowuje, np. dokonuje uzdrowienia człowieka zgodnie z przyjętymi normami działania przez pogańskich uzdrowicieli.

Zakazuje też mówić o uzdrowieniach, bo nie chce, aby patrzono na Niego wyłącznie jak na pogańskiego uzdrowiciela. On pragnie leczyć człowieka całościowo – holistycznie, jak to się mówi we współczesnej medycynie. A całościowo, to znaczy także ludzkie wnętrze: serce i sumienie. Bo człowiek to nie tylko ciało.


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


ZAMYŚLENIA

W styczniu 1964 r. Paweł VI odbył historyczną podróż do Ziemi Świętej. Był on pierwszym Papieżem, który, od czasów św. Piotra, odwiedził ziemię Jezusa. O tej pielgrzymce mówiono wtedy bardzo wiele, gdyż była przełomowa z wielu względów. Od niej zaczęła się nowa epoka w kontaktach Kościoła Katolickiego z Kościołem Wschodnim. W Uroczystość Objawienia Pańskiego Paweł VI sprawował Eucharystię w Betlejem. Tam pozostawił widomy znak tej pasterskiej wizyty. Podczas niej Papież zauważył konieczność założenia szkoły rehabilitacji dla dzieci głuchoniemych (otwartej dla wszystkich, choć w większości uczęszczanej przez muzułmanów), które do wtedy były pozostawione własnemu losowi. Od 1971 działa tam szkoła dla dzieci dotkniętych tą ułomnością. Przypomniał o tym podczas swej homilii w Betlejem Papież Franciszek: „Pomyślmy o prowadzonej przez Instytut Effata im. Pawła VI działalności na rzecz głuchoniemych dzieci palestyńskich: jest on konkretnym znakiem dobroci Boga. To konkretny znak, że społeczeństwo staje się lepsze” (25.05.2014).
Cuda, o których czytamy w Ewangelii, są znakami czasów mesjańskich, spełnieniem tego, o czym pisał prorok Izajasz: „Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie.” (Iz 35,5-6). Po uzdrowieniu głuchoniemego przez Jezusa otaczający tłum mówi: „Dobrze uczynił wszystko” (Mk 7,37). W tym stwierdzeniu jest wyraźne odwołanie się do dzieła stworzenia: „A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre” (Rdz 1, 31). Cud jest naprawieniem ludzkiej natury i przywróceniem jej do stanu sprzed grzechu pierworodnego.
„Jakie uczucie ogarnęło głuchoniemego po uzdrowieniu? Prawdopodobnie czuł się jak nowonarodzony, przed którym otworzyło się nowe wspaniałe życie. I nas nawiedziło Miłosierdzie Boże w Sakramencie Chrztu św., wlewając życie nadprzyrodzone: nadprzyrodzony słuch, uzdalniający do słuchania prawd nadprzyrodzonych, nadprzyrodzoną mowę do głoszenia takich prawd, nadprzyrodzony wzrok do spostrzegania i czynienia znaków zewnętrznych sprowadzających łaskę Bożą. Jest to bezcenne Miłosierdzie Boże, którego zapowiedzią i pierwotypem było cudowne uzdrowienie ślepych i głuchoniemych” (bł. ks. Michał Sopoćko).

ks. Tadeusz Golecki


MASS-MEDIA
POD TWOJĄ OBRONĘ
RADIO I
DROGI MIŁOSIERDZI
KSIĘGARNIA ŚW. JERZEGO