Czytania na dzień 24.11.2014

PIERWSZE CZYTANIE   (Ap 14,1-3,4b-5)

Czytanie z Księgi Apokalipsy św. Jana

Ja, Jan, ujrzałem: a oto Baranek stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mające imię Jego i imię Jego Ojca wypisane na czołach. I usłyszałem z nieba głos jakby głos mnogich wód i jakby głos wielkiego gromu. A głos, który usłyszałem, [brzmiał] jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy. I śpiewają jakby pieśń nową przed tronem i przed czterema Zwierzętami, i przed Starcami: a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy - wykupionych z ziemi. To ci, którzy z kobietami się nie splamili: bo są dziewicami; ci, którzy Barankowi towarzyszą, dokądkolwiek idzie; ci spośród ludzi zostali wykupieni na pierwociny dla Boga i dla Baranka, a w ustach ich kłamstwa nie znaleziono: są nienaganni.


PSALM RESPONSORYJNY   (Ps 24, 1-2. 3-4ab. 5-6)

REFREN:    Oto lud wierny, szukający Boga

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia,
świat i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził
i utwierdził ponad rzekami.

Kto wstąpi na górę Pana,
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca.
który nie skłonił swej duszy ku marnościom.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają,
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.



ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ     (Mt 24, 42a. 44)

Czuwajcie i bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.


EWANGELIA   (Łk 21,1-4)

Słowa Ewangelii według św. Łukasza

Gdy Jezus podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak uboga jakaś wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki, i rzekł: Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie.


Medytacja nad Słowem

„Dwa pieniążki”, które uboga wdowa wrzuciła do świątynnego skarbca, to w tekście greckim dwa leptony. Dla porównania, pracownik o średnich lub niskich kwalifikacjach zawodowych zarabiał wtedy dziennie 128 leptonów, czyli jeden denar rzymski.

Zatem to, co przyniosła wdowa, to naprawdę było niewiele. A Jezus, o dziwo, powiada, że ta wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy pozostali. Dlaczego? Dlatego że inni, bogatsi, wrzucali z tego, co im zbywało, czego mieli pod dostatkiem. Może nawet nie odczuwali drżenia ręki, gdy pozbywali się większej kwoty.

Wdowa wrzuciła wszystko, co miała na swoje mizerne utrzymanie. To był symboliczny gest całkowitego zawierzenia Bogu swego życia i swego losu.

Przed Bogiem nie liczy się bowiem ilość, liczy się jakość. Czy stać mnie na taki gest?


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


MASS-MEDIA
POD TWOJĄ OBRONĘ
RADIO I
DROGI MIŁOSIERDZI
KSIĘGARNIA ŚW. JERZEGO