Adres parafii:
ul. Kościelna 12
Nowy Dwór
16-205

telefon: 85-722-60-11
e-mail: nowydwor@archibial.pl

Księża pracujący w parafii

Msze Święte

Niedziele: 08:00 09:15 11:00 14:00*

Dni powszednie: 07:00 07:30 18:00*

Parafia pw. św. Jana Chrzciciela

Informacje o parafii

Liczba katolików: 1850

Do parafii należą:

miejscowości: Nowy Dwór, Bieniowce 5 km, Bobra Wielka 3 km, Chilmony 7 km, Chworościany 4 km, Dubaśno 5 km, Dubnica 9 km, Grzebienie kol. 4 km, Jaginty 5 km, Koniuszki 7 km, Kudrawka kol. 3 km, Plebanowce 4 km, Rogacze 6 km, Sieruciowce 5 km, Talki 4 km.


Rys historyczny:

Parafia powstała w 1504 r. z fundacji króla Aleksandra Jagiellończyka. Obejmowała rozległy obszar, który stopniowo uszczupliło powstanie sąsiednich parafii w Kuźnicy (1545), Lipsku (1582), Dąbrowie (1595), Zalesiu (1602) i Sidrze (1704). W 1536 r. prawa do Nowego Dworu wykupiła królowa Bona. Podniosła ona osadę do rangi miasta, a także dokumentem wydanym 1 sierpnia 1547 r. powiększyła uposażenie parafii o kolejne place i łąki. W 1580 r. król Stefan Batory nadał parafii karczmę.
Pierwszy kościół zbudował fundator parafii, król Aleksander. Nie wiadomo, jak pierwotnie wyglądała ta świątynia. Dopiero źródła XVII-wieczne informują, że prezbiterium i zakrystia kościoła były murowane, natomiast korpus nawowy wzniesiono z drewna. Na pokrytym gontami dachu znajdowała się niewielka sygnaturka. Po remoncie kościoła przeprowadzonym po 1674 r. bp sufragan wileński, Mikołaj Słupski konsekrował go 10 sierpnia 1679 r. podczas wizytacji.
W 1584 r. proboszcz, ks. Wojciech Krzyczkowski, ufundował altarię pw. Przemienienia Pańskiego przy nowodworskim kościele. W 1615 r. na potrzeby altarii świątynię powiększono o murowaną kaplicę, w której pochowano fundatora. Drugą, drewnianą kaplicę - altarię pw. Ukazania się św. Michała Archanioła - zbudował proboszcz, ks. Władysław Koc w 1703 r. Altarzyści otrzymali od donatorów odpowiednie uposażenie.
W połowie XIX w. kościół w Nowym Dworze był zrujnowany. Parafianie rozpoczęli starania o jego poszerzenie i podwyższenie. Jednym z inicjatorów przedsięwzięcia był Kazimierz Eynarowicz, właściciel pobliskiego majątku Kudrawka. Wierni zebrali ofiary pieniężne, dostarczyli materiały i zapewnili siłę roboczą. W 1877 r. rozpoczęto prace budowlane, kontynuowane jeszcze w latach 80. XIX w. Pozostawiono i podwyższono murowane prezbiterium, zakrystię i kaplicę Przemienienia Pańskiego. Drewniany korpus nawowy rozebrano i wzniesiono nowy z kamienia polnego. W efekcie powstała trójnawowa, eklektyczna świątynia z elementami neogotyku, o dwóch wieżach flankujących fasadę.
W latach 20. XX w. proboszcz, ks. Józef Lipiński przeprowadził remont kościoła po zniszczeniach powstałych podczas I wojny światowej. Świątynia została otynkowana, a na osi lewej nawy dobudowano drugą zakrystię. W tym czasie powstały też nowe ołtarze, a ołtarz Przemienienia Pańskiego przeniesiono do nawy bocznej. Rodziny Tomaszewskich i Łajkowskich ufundowały trzy dzwony.
Po II wojnie światowej, w wyniku wytyczenia nowych granic międzypaństwowych, część miejscowości należących do parafii w Nowym Dworze znalazła się na terytorium Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej. Nowodworską parafię uszczupliła terytorialnie także erygowana w 1946 r. parafia w Siderce.
W latach 1981-1987 kolejny gruntowny remont kościoła, plebanii i budynków gospodarczych przeprowadził ks. proboszcz Zenon Siwicki. Wówczas, w latach 1985-1986, ponownie otynkowano świątynię. W 1995 r. została ona wpisana do rejestru zabytków. Przed jubileuszem 500-lecia parafii, który świętowano 24 czerwca 2004 r., pewne prace restauracyjne przy kościele i w jego otoczeniu wykonał proboszcz, ks. Jan Trochim.

Cmentarz grzebalny:
300 m od kościoła parafialnego, pow. 4 ha.