Kandydaci przed przyjęciem święceń publicznie zobowiązali się do życia w celibacie, posłuszeństwa biskupowi oraz codziennego odmawiania Liturgii Godzin. Po złożeniu przyrzeczeń i wypowiedzeniu słów gotowości do podjęcia służby, otrzymali z rąk biskupa stułę diakońską oraz dalmatykę – szaty właściwe dla nowej posługi. W symbolicznym geście posłania do głoszenia Ewangelii bp Ciereszko wręczył im księgę Pisma Świętego, a następnie zostali objęci pocałunkiem pokoju – znakiem włączenia do duchowego grona duchowieństwa diecezjalnego.
Przed błogosławieństwem diakoni podziękowali Bogu za dar powołania, bp. Henrykowi Ciereszce za udzielenie święceń diakonatu i przewodniczenie liturgii. Na ręce ks. Rektora złożyli podziękowania moderatorom i profesorom za formację oraz rodzicom i bliskim za wsparcie i towarzyszenie na ich drodze powołania.
Biskup pomocniczy archidiecezji białostockiej, zwracając się do nowo wyświęconych diakonów, podkreślił, że służba nie jest jedynie zewnętrznym działaniem, ale przede wszystkim postawą serca, zakorzenioną w naśladowaniu Chrystusa – Tego, który „nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i oddać swoje życie za wielu”.
„Powołanie do diakonatu to wezwanie, by uczynić ze swojego życia dar – żywy, codzienny, cichy i wierny. To gotowość, by być tam, gdzie Kościół posyła, pochylać się nad człowiekiem cierpiącym, szukającym Boga i spragnionym Jego słowa” – mówił.
„Dzięki świadectwu wiary Kościół nieustannie się odnawia, odradza i żyje w swoich wielorakich wymiarach. Nie słowa, lecz czyny najbardziej przekonują innych” – dodał bp Ciereszko, zachęcając wszystkich zgromadzonych do apostolskiego zaangażowania i do czerpania z darów, których Bóg hojnie udziela także poprzez posługę kapłańską. Prosił też wszystkich zgromadzonych o modlitwę za nowe powołania.
W uroczystości w katedrze uczestniczyła społeczność białostockiego seminarium wraz z rektorem ks. dr. Marianem Strankowskim, księża proboszczowie parafii, z których pochodzą nowi diakoni, a także ich rodziny i przyjaciele.
Śpiewy podczas Mszy św. wykonywał chór i orkiestra diakonii muzycznej Ruchu Światło-Życie.
Święcenia diakonatu są kolejnym etapem na drodze do kapłaństwa. Posługa diakona obejmuje udzielanie chrztu, asystowanie i błogosławienie związków małżeńskich w imieniu Kościoła, odczytywanie Ewangelii w czasie liturgii, głoszenie kazań. Diakon może także przewodniczyć obrzędom pogrzebu, przewodniczyć nabożeństwom, sprawować sakramentalia, nie zastrzeżone prezbiterom oraz asystować biskupowi i prezbiterowi podczas Mszy św. Szczególną posługą diakonów jest zaangażowanie w dzieła miłosierdzia.
Obecnie w Archidiecezjalnym Wyższym Seminarium Duchownym do kapłaństwa przygotowuje się jedenastu alumnów, w tym dwóch nowo wyświęconych diakonów.
